Home > Woonstijl > Brocante > Villa Kakelbont
 

Villa Kakelbont

 

“Er was wel wat verbeeldingskracht voor nodig om dat droomhuis voor ogen te krijgen,” begint Ellen te vertellen. “Want Sonnevanck zag er destijds uit als een groot spookhuis".

Nu ben ik gek op kleur, maar met bruin heb ik werkelijk helemaal niets.” Gelukkig wisten Stefan en Ellen door alle treurigheid heen te kijken en zagen ze voldoende mogelijkheden om deze schitterende villa uit 1897 haar oude grandeur terug te geven.

Enorme spiegel

Via de statige voordeur arriveren we in een schitterende hal. Op een van de muren heeft Ellen diverse restanten Designers Guild-behang geplakt. Op de grond ligt een originele terrazzovloer en de hoogglans zwarte trap vormt, samen met een rode loper, de absolute eyecatcher van de statige entree. Ellen begint enthousiast te vertellen: “De grote spiegel is een verhaal apart. Jaren terug, liep ik door Arnhem en zag daar deze spiegel staan. Ik had net m’n eerste vakantiegeld ontvangen en dacht ‘Ik koop hem’. Omdat hij zo groot was, en niet in mijn auto paste, sprak ik af dat hij ’s avonds thuis zou worden bezorgd. Zo gezegd, zo gedaan. Maar toen hij werd afgeleverd, werd Stefan razend! We woonden namelijk heel klein. Dus wat moesten we met dat enorme ding? Ik antwoordde dat hij in een van onze volgende huizen in de vestibule zou komen te staan. Die spiegel is heel symbolisch als eerste dit huis binnen gedragen. En kijk eens waar hij staat!”

Spoeleiland

Voorheen waren Sonnevanck en het aangrenzende buurhuis een. “Je kunt dus wel nagaan hoe groot het vroeger was. Ons huis telt 1000 kuub, dat komt ook door de vier meter hoge plafonds op de begane grond en de eerste verdieping, maar we hebben hier een zee van ruimte met onze dochters Pien en Juul. In de jaren zeventig zijn
er twee woningen van gemaakt. Een geluk is dat het huis toen al een monument was, dus er mocht verder niets aan veranderd worden. Bijna alle originele details waren, toen wij het kochten, nog aanwezig.” Ellen en Stefan hebben direct na de aankoop een paar grote, noodzakelijke klussen aangepakt. “Je moet ergens beginnen. Ten eerste zat er lelijk stucwerk op de muren, dat hebben we allemaal strak laten maken. En er zat een keuken in die te lelijk was om te laten zitten. We hebben een nieuwe keuken laten plaatsen en gekozen voor een spoeleiland in plaats van een kookeiland. Je staat immers veel vaker bij de kraan dan bij het fornuis.”

Antieke schouw

Een lange tafel siert de woonkeuken. “De tafel is hier in elkaar gezet, want hij paste niet door de deur. Gaan we hier ooit weg, dan mogen de nieuwe bewoners hem overnemen.” Gezien de grootte van Sonnevanck, is de woonkamer opvallend klein met z’n vijfentwintig vierkante meter. Deze wordt door het gezin voornamelijk als winterkamer gebruikt. “De

openhaard met antieke schouw brandt bijna iedere winteravond. Dan is dit een heerlijke, knusse ruimte. Zoals je ziet heb ik mijn voorliefde voor kleur ook in de woonkamer doorgevoerd. Kleuren zorgen ervoor dat een ruimte gaat sprankelen.”

Originele visgraat

De bank was ooit helemaal van leer. Daar was Ellen op een gegeven moment op uitgekeken. Omdat ze nergens een bank zag die ze wel leuk en betaalbaar vond, koos ze ervoor om de kussen van de leren bank te laten bekleden met verschillende stoffen van Designers Guild. “Die bank hebben we al even. We gingen winkelen in Arnhem en Stefan en ik zouden ieder afzonderlijk rondkijken in een bepaalde winkel en daarna zeggen welke bank we het mooist vonden. Bleek dat we dezelfde bank hadden uitgekozen!” Het pronkstuk in de woonkamer is de originele visgraatvloer. Grenzend aan de woonkamer zit een mooie serre waar de originele vloertegeltjes de ruimte sieren. De stoeltjes vond Ellen bij een brocantewinkel. Ze liet ze herstofferen en verfde ze lichtblauw. Ze vertelt: “Ik koop in het hele land en zie ik ergens een bord ‘Antiek & brocante’ staan dan trap ik op de rem. Ik heb namelijk een voorliefde voor tweedehands spullen.”

Mysterieuze zolder

Op de eerste etage zijn twee slaapkamers, de badkamer en Ellens werkkamer gesitueerd. Oudste dochter Juul heeft een superkamer op zolder. “De kamer van Juul is vooral mooi vanwege de ramen aan de voorkant van het huis. Het kozijn heeft een soort van trapgevelvorm.” De zolder herbergt een zee van ruimte waar de dochters, toen ze nog een stuk kleiner waren, heel wat uren spelend door hebben gebracht. “Dit is echt zo’n zolder die je ziet in films. Groot, een beetje mysterieus. Je kunt er heerlijk verstoppertje spelen of toneel. En toen de meisjes groter werden, was het een superplek om samen met vriendinnen uren te kletsen.”

Ideale locatie

De tuin is niet heel groot maar oogt, door slim materiaalgebruik en een goed indelingsplan, toch lekker ruim. “We hebben voor meubilair met een natuurlijke uitstraling gekozen. Verder heb ik hier en daar spiegels opgehangen. Die zorgen ervoor dat een tuin groter lijkt.” Vanuit de serre en voortuin hebben Ellen en haar gezin uitzicht op de Posbank. Grenzend aan de achtertuin ligt een deel van het dorp Ellecom en daarachter stroomt de IJssel. “Je begrijpt waarschijnlijk wel dat er een heel mooi huis, op een nog idealere locatie langs moet komen, willen wij hier ooit vertrekken. Want dit huis past ons als een oude, warme jas.”

Ellen 3
 
 
 
17
 
 
 
Ellen 2
 
 
 
46
 
 
 
39_1
 
 
 
11
 
 
 
6
 
 
 
Reageer